Louis Braille, de man achter het tactiele schrijfsysteem dat bekend staat als Braille, heeft de wereld voor visueel gehandicapten gerevolutioneerd. Zijn uitvinding, de Braille-code, heeft talloze individuen in staat gesteld om onafhankelijk te lezen en te schrijven, hun levens te transformeren en hen beter in de maatschappij te integreren. Dit artikel gaat in op het leven van Louis Braille, de geschiedenis van het Braille-systeem en de blijvende impact van zijn uitvinding.

Het Vroege Leven van Louis Braille

Jeugd en Het Ongeluk

Louis Braille werd geboren op 4 januari 1809 in Coupvray, een klein dorpje nabij Parijs, Frankrijk. Zijn vader, Simon-René Braille, was een zadelmaker, en zijn moeder, Monique, was huisvrouw. Louis was de jongste van vier kinderen in de familie Braille.

Op driejarige leeftijd leed Louis een levensveranderend ongeluk. Terwijl hij in de werkplaats van zijn vader speelde, stak hij per ongeluk met een priem in zijn oog, een scherp gereedschap dat gebruikt wordt om gaten in leer te maken. Ondanks de inspanningen van zijn ouders om medische hulp te zoeken, leidde de verwonding tot een infectie die zich naar zijn andere oog verspreidde, waardoor hij op vijfjarige leeftijd volledig blind werd.

Onderwijs en Vroege Invloeden

Ondanks zijn blindheid was Louis vastbesloten om onderwijs te volgen. Zijn ouders steunden zijn ambities en moedigden hem aan om zijn vaardigheden te ontwikkelen. Op tienjarige leeftijd kreeg Louis een beurs om te studeren aan het Koninklijk Instituut voor Blinde Jeugd in Parijs, een van de eerste scholen voor blinde kinderen.

Op het instituut toonde Louis uitzonderlijke aanleg en intelligentie. Hij leerde lezen met behulp van het Haüy-systeem, dat bestond uit verhoogde letters op papier. Dit systeem was echter traag en onhandig, aangezien lezers elke letter met hun vingers moesten volgen.

Inspiratie van Charles Barbier

In 1821, toen Louis twaalf jaar oud was, bezocht Charles Barbier, een Franse legerofficier, het Koninklijk Instituut voor Blinde Jeugd. Barbier introduceerde zijn systeem van “nacht schrijven,” een tactiele code ontworpen voor soldaten om stil en zonder licht te communiceren tijdens gevechten. Het systeem van Barbier gebruikte een reeks verhoogde punten en streepjes om geluiden weer te geven.

Hoewel het systeem van Barbier complex was en niet volledig geschikt voor de behoeften van blinden, bracht het Louis Braille op een idee. Hij realiseerde zich dat een eenvoudiger, efficiënter systeem van verhoogde punten ontwikkeld kon worden voor blinde individuen om te lezen en te schrijven.

De Uitvinding van de Braille Code

Ontwikkeling en Verfijning

Louis Braille begon te werken aan zijn tactiele schrijfsysteem, geïnspireerd door Barbier’s nacht schrijven. Hij experimenteerde met verschillende combinaties van verhoogde punten en verfijnde zijn systeem over meerdere jaren. In 1824, op vijftienjarige leeftijd, had Louis een zes-puntsysteem ontwikkeld dat letters, cijfers, interpunctie en zelfs muzikale notatie kon weergeven.

Het Braille-systeem gebruikte cellen van zes punten, gerangschikt in een rechthoekig raster met twee kolommen van drie punten elk. Verschillende combinaties van deze punten vertegenwoordigden verschillende karakters. Bijvoorbeeld, de letter “A” werd weergegeven door een enkele verhoogde punt in de bovenste linkerpositie, terwijl de letter “B” werd weergegeven door twee verhoogde punten in de bovenste linker- en middelste linkerpositie.

Het Eerste Braille Boek

In 1829 publiceerde Louis Braille zijn eerste boek, getiteld “Method of Writing Words, Music, and Plain Songs by Means of Dots, for Use by the Blind and Arranged for Them.” Dit boek beschreef zijn systeem en toonde de praktische toepassingen ervan. Ondanks de voordelen stuitte de Braille-code op weerstand van opvoeders en instellingen, waarvan velen terughoudend waren om een nieuw systeem te adopteren.

Verdere Ontwikkelingen

Louis Braille bleef zijn systeem verbeteren en uitbreiden. In 1837 publiceerde hij een herziene editie van zijn boek, waarin extra symbolen voor wiskunde en muzieknotatie waren opgenomen. Het systeem van Braille bleek veelzijdig en efficiënt te zijn, waardoor blinden makkelijker en sneller konden lezen en schrijven.

Acceptatie en Verspreiding van de Braille Code

Eerste Weerstand

De aanvankelijke ontvangst van de Braille-code was gemengd. Terwijl sommige leraren en studenten het potentieel ervan erkenden, waren anderen sceptisch of terughoudend om te veranderen. Het Koninklijk Instituut voor Blinde Jeugd, waar Louis Braille zijn systeem had ontwikkeld, was traag in het officieel adopteren ervan.

Postume Erkenning

Helaas maakte Louis Braille de wijdverbreide acceptatie van zijn uitvinding niet mee. Hij stierf op 6 januari 1852, op 43-jarige leeftijd, aan tuberculose. Zijn nalatenschap bleef echter voortleven, en zijn systeem kreeg geleidelijk erkenning en acceptatie.

In 1854, slechts twee jaar na de dood van Braille, adopteerde het Koninklijk Instituut voor Blinde Jeugd officieel de Braille-code als standaard schrijfsysteem. Van daaruit verspreidde het systeem zich naar andere landen en instellingen, mede dankzij de inspanningen van voormalige studenten en pleitbezorgers van Braille.

Internationale Standaardisatie

In 1878 onderschreef het Internationale Congres voor Werk voor Blinden Braille als het universele systeem voor lezen en schrijven voor blinden. Deze beslissing was cruciaal in het bevorderen van de wereldwijde acceptatie van Braille. Latere internationale conferenties bleven de Braille-code verfijnen en standaardiseren, wat zorgde voor consistentie en toegankelijkheid in verschillende talen en regio’s.

Het Braille Systeem

Structuur en Mechanica

Het Braille-systeem is gebaseerd op een cel met zes punten, waarbij de punten zijn genummerd van een tot zes. Deze punten zijn gerangschikt in een rechthoekig raster met twee kolommen van drie punten elk. Verschillende combinaties van verhoogde punten binnen de cel vertegenwoordigen verschillende karakters. De flexibiliteit van dit systeem maakt het mogelijk om niet alleen het alfabet weer te geven, maar ook cijfers, interpunctietekens, wiskundige symbolen en muzieknotatie.

Braille Alfabet en Cijfers

Het Braille-alfabet bestaat uit 26 letters, elk vertegenwoordigd door een unieke combinatie van verhoogde punten. De eerste tien letters (A-J) gebruiken alleen de bovenste vier punten van de Braille-cel, terwijl de volgende tien letters (K-T) de onderste linker punt (punt drie) toevoegen. De laatste zes letters (U-Z) en de letter “W” (die later werd toegevoegd) gebruiken combinaties van alle zes punten.

Cijfers worden weergegeven met behulp van de eerste tien letters van het alfabet, voorafgegaan door een speciaal cijferteken. Bijvoorbeeld, het cijfer één wordt weergegeven door de letter “A” voorafgegaan door het cijferteken, en het cijfer twee wordt weergegeven door de letter “B” voorafgegaan door het cijferteken.

Interpunctie en Speciale Symbolen

Braille omvat ook leestekens en speciale symbolen. Veelvoorkomende leestekens zoals punten, komma’s, vraagtekens en uitroeptekens hebben hun eigen unieke puntpatronen. Speciale symbolen, zoals het dollarteken of het apenstaartje (@), worden ook weergegeven door specifieke combinaties van punten.

Gecontracteerd Braille

Om het lezen en schrijven efficiënter te maken, werd een systeem van gecontracteerd Braille, ook bekend als Graad 2 Braille, ontwikkeld. Gecontracteerd Braille gebruikt afkortingen en samentrekkingen om veelvoorkomende woorden en lettercombinaties weer te geven. Bijvoorbeeld, het woord “and” wordt weergegeven door een enkele cel, en de combinatie “st” wordt weergegeven door een andere enkele cel. Dit systeem vermindert de benodigde ruimte voor Braille-tekst en versnelt het lezen en schrijven.

Impact van de Braille Code

Machtigen van de Visueel Gehandicapten

De Braille-code heeft een diepgaande impact gehad op het leven van visueel gehandicapten over de hele wereld. Het heeft hen de middelen gegeven om onafhankelijk te lezen, te schrijven en informatie te verkrijgen, wat hun kwaliteit van leven aanzienlijk verbetert. Braille-geletterdheid is cruciaal voor onderwijs, werkgelegenheid en persoonlijke ontwikkeling, waardoor visueel gehandicapten beter kunnen deelnemen aan de samenleving.

Braille in het Onderwijs

Braille-geletterdheid is essentieel voor het onderwijs van visueel gehandicapte studenten. Het stelt hen in staat om studieboeken te lezen, opdrachten te voltooien en aantekeningen te maken. Veel scholen voor blinden, evenals inclusieve onderwijsprogramma’s, leren Braille om ervoor te zorgen dat visueel gehandicapte studenten dezelfde kansen hebben als hun ziende leeftijdsgenoten.

Braille in het Dagelijks Leven

Braille is niet beperkt tot boeken en educatieve materialen. Het wordt ook gebruikt in verschillende aspecten van het dagelijks leven om toegankelijkheid te bevorderen. Veel openbare plaatsen, zoals liften, geldautomaten en openbaar vervoerssystemen, hebben Braille-borden om visueel gehandicapten te

Ga naar de inhoud